De kunst van het parcours ontwerpen
In gesprek met parcoursontwerper Pieter Vitse

Het is nog rustig op het Hippisch Equestrian Centre Peelbergen wanneer Buitenstate makelaar Marijn de Zeeuw het terrein oploopt. Het gras is nog vochtig en in de ring klinkt het droge geluid van een balk die in de lepels wordt gelegd. Ontwerper van springparcoursen Pieter Vitse is al bezig. Hij loopt lijnen af, blijft even staan, kijkt en loopt weer terug.
Even later loopt ze een stukje met hem mee terwijl Pieter over zijn werk vertelt. De Belgische parcourspecialist, afkomstig uit het dorp Loppem onder Brugge, groeide op in de paardensport. Zelf reed hij vroeger ook springconcoursen.
Van passie naar parcoursontwerpen
De interesse voor het parcoursbouwen en ontwerpen ontstond bij Pieter al vroeg. Tijdens wedstrijden keek hij steeds vaker naar wat er achter de schermen gebeurde.
Waar ruiters zich focussen op hun ronde, kijkt een parcoursontwerper naar het grotere geheel: de lijnen, het ritme en de opbouw van de proef.
Wat begon als helpen op lokale wedstrijden groeide uit tot een serieuze specialisatie.
Door jaren van praktijkervaring, opleidingen en samenwerking met ervaren vakgenoten, ontwikkelde hij zijn inzicht en afwisseling in afstanden, opbouw van hindernissen, variatie in lijnen, materiaalgebruik en de totaalplaatje van het parcours binnen de arena. “Je leert het vak vooral door ervaring op te doen,” zegt hij.
Op papier staat het parcours al, maar buiten zie je pas of het klopt.
Alles hangt samen
Samen lopen ze langs de ring. Vitse kijkt naar de ruimte in de arena en naar de lijnen die het parcours straks vormen. Een parcours moet technisch selectief zijn, maar tegelijk eerlijk blijven voor elke combinatie. Daarom kijkt hij bij het ontwerpen niet alleen naar afstanden tussen hindernissen. Ook zichtlijnen, ritme en de indeling van de piste spelen een belangrijke rol.







.jpg)